İçeriğe geçin

Ellerim Bomboş

gecmedi…oysa daha dün ellerimdeydi mutluluk sandığım eller. Sıkıca tutuyordum seni, dostlarımı, mutluluğu, keyfi. Ve hayatı şüphesiz. Hiçbir insan alamaz sanıyordum sarıldıklarımı, ben bırakmadıkça. Yine tutuyorum, sımsıkı. Ama gücüm kalmadı. Tek tek bırakıyor parmaklarım her şeyi, sevdiklerimi ve seni. Ve hayat sandığım nefesi. Ya da siz gitmek istiyorsunuz. Ben son gücümle, kalan tüm enerjimle direniyorum.

…bilmiyorum. Gitmeseniz, birlikte kalsak, yoksunluğu karşımıza alsak? Güçlü olamasak da, mutlu olsak?

Söyleyecek bir şeyin yok mu?