İçeriğe geçin

Geçmedi İşte

Ne yaparsak yapalım geçmedi bak. Ne sevişmeler çare olabildi bedenimize, ne bakışlar zihnimize. Hala aynı yerdeyiz biliyor musun? Sen kitaplarda, ben odamda. Açıp okumuyorum artık seni… Sonunu biliyorum.

Bulduğumuz yolda kaybettik yine birbirimizi. Kaybetmek için bulduk belki de. Kendi tanrılarımıza adadık kendimizi, birbirimize vermek yerine.

Bulanık aklımızla denedik hep, yüreğimize konduramadık o sadeliği. Sadelik ve saflık, o kadar uzaktı ki bize.  Hem böyle sarmaşık hallere saflık yakışmazdı. Karmaşık olmalıydı hissettiklerimiz, ne nefret demeliydik adına, ne sevgi. Kaybolup gitmeliydik anlamadığımız, tanımadığımız bir şekilde.

Geçecekti “Geçmez Aslında” dediğimiz günler, ama “Geçmedi İşte”ler de gelmeyecekti. Ne geleceğini bilmemekti en güzeli. Beklerken bilmemek, acabalarla doldurmaktı geleceği.

Hiç biz olamadık ki biz.
Beceremedik.
Geçmedi.

Söyleyecek bir şeyin yok mu?