İçeriğe geçin

Özeniyorum

Türkiye’de öyle ya da böyle tanınmış, bir şekilde isim yapmış insanları gördükçe kendimin anlamsızlığını anlıyorum. “Ben boşuna yaşıyorum.” diye cümleler geçiyor içimden.

Ne yaptığını bilen, dik duruşlu bir gazeteci olmak isterdim. (bkz: Örnek)

İnsanların geleceği ile oynamadan, kendi becerimle halkıma faydalı olmak için çalışan bir işadamı olmak isterdim. (bkz: Örnek)

Nasıl para kazandığım belli olmasa da, o parayı hayra kullanan, durumu iyi olmayan gençlere burs vermek isterdim. (bkz: Örnek)

Başka ülkelerin yalakası olmadan, ülkemde önemli yerlere gelen bir politikacı olmak isterdim. (bkz: Örnek)

Kitleleri peşimden sürükleyen, eğriye eğri doğruya doğru diyen kusursuz bir lider olmak isterdim. (bkz: Örnek)

Halkın içinden gelmiş, sadece halkı düşünen, yalan nedir bilmeyen, adam gibi adam olan Başbakan olmak isterdim. (bkz: Örnek)

… Ya da boşverin bunları. Ben sadece onca haysiyetsizliğime rağmen değer gören bir insan olmak isterdim. (bkz: Örnek)

Söyleyecek bir şeyin yok mu?