145

Dur durak bilmiyor hatıralar Ne seni getiriyor yokluğuma Ne beni alıyor varlığımdan …araftayım adeta Ne hayata merhaba diyebiliyorum Ne elveda Ne hayat merhaba diyor bana Ne uğurlar ola Ateşlere yanmak ne mümkün Soğuk sanki etrafım her yanım Donmak istesem ne fayda Kaynıyor sanki sürekli kanım Dur durak bilmiyor durgunluklar Ne devam ediyor hayat Ne bittim […]

Ellerim Bomboş

…oysa daha dün ellerimdeydi mutluluk sandığım eller. Sıkıca tutuyordum seni, dostlarımı, mutluluğu, keyfi. Ve hayatı şüphesiz. Hiçbir insan alamaz sanıyordum sarıldıklarımı, ben bırakmadıkça. Yine tutuyorum, sımsıkı. Ama gücüm kalmadı. Tek tek bırakıyor parmaklarım her şeyi, sevdiklerimi ve seni. Ve hayat sandığım nefesi. Ya da siz gitmek istiyorsunuz. Ben son gücümle, kalan tüm enerjimle direniyorum. …bilmiyorum. […]

Dünü Bırakmak Yarına

“Deja Vu” değil aslında eskiyi tekrar yaşamak. Dün geride bıraktıklarınızı, bugün yaşayamazsınız. Ya daha iyi olmak zorunda, ya daha kötü. Sadece seçimler yapabilirsiniz geçmişi düşünerek. Ya adımlarınızı sayarsınız, ya gözünüzü kapatırsınız. Ne yaparsanız yapın aynıyı yaşayamazsınız. Aynı güzellikler olmaz hayatınızda, aynı tadı alamazsınız… Aynı duyguyla sarılmazsınız hiçbir şeye. Ya yeni nedenler bulursunuz şimdiye, ya bırakırsınız […]

Işıklı Yol

Iskalamaktan başka çarem yoktu hüznü. Kendimi kazanmak için kaybettim seni. Öyle ki, hayalin bile yetiyordu anlamsızlığı zerk etmeye bedenime. Açık bir yara bulmasın yeter ki. 3 harfliydi hüzün bende seninle. Sen aşk diye mırıldanırken, ben acı diye haykırıyordum. Sen duymuyordun. Öylesine kaptırmıştın ki kendini kendine, kim olduğunun değeri yoktu sende. Benimle ya da başka biriyle. […]

Yalanlarını Seviyordum

Birkaç zaman önceydi hatırladığım son halin. Öylesine uzanmıştın bütün güzelliğinle. Sen televizyon seyrediyordun ben seni. Ne oldu sonra bilmiyorum, ben uyandım sen kalmadın. …. Nasıl da susardık birbirimize! Suskunlukla içerdik tenlerimizi, içtikçe bir olur, durgun durgun akardık sonra… Ve dalgalarla ayrılırdık. Hep mutluyduk seninle, üzüntülere perde örmüştük yalanlardan. Bile bile her gece kapatırdık o perdeleri […]

Masal

İnan aşka inanmadığım kadar inanıyordum sana… Adına aşk bile demeye başlamıştım kimselere söylemeden. Kendi kendime yaşar, seninle çoğaltırdım aşkı. Kendime böler, seninle çarpardım her defasında. Ben ufalttıkça sen büyütürdün. Susarak anlatırdık hiçbir şeyi. Sen bana susardın, ben sana. Bir masalımız vardı seninle, hikaye bile olamayan. Ben o masalla uykuya dalardım, sen hep ışığı kapatırdın. Yine […]

Sonraki Sayfa »