Felsefenin Tarihsel Dönemleri

Antikçağ : İnsan kendisini herşeyi kapsayan bir bütünün, “kosmos” un bir parçası olarak kavrar. Kosmos’a sonsuz bir yasa (nomos physikos, lex naturalis, doğa yasası) egemendir. Bu yasaya, insanlar gibi tanrılar da, cansız nesneler gibi canlı varlıklar da aynı şekilde tâbîdirler. İnsan, “makrokosmos” karşısında bir “mikrokosmos” dur. İnsan tini (insan zihni, insan aklı), nesnelerin, varoluşunu düzenleyen […]