Renklere

Birden kapandı maviye bakan gözlerim. Siyahla beyaz arasında bir yerde kaldım. Ne beyaza koşabiliyorum artık ne siyaha dokunabiliyorum. Renklerini kaybettim yeşilin. Bembeyaz örtü çektim üstüme, önce ellerime indi karlar sonra bütün tenime.Kıpkırmızı olan yüreğim bile yitirdi siyahını. Nefes alamaz oldum, düşünemez…İçime çektiğim bulanık hava, boşluğa bıraktı yerini. Biraz zehir, biraz soğuk ve biraz da tarifsiz […]

Duy "Kendim"

Biliyorum uzun zaman oldu seni sana yazmayalı. Ne yanyana getirecek sözcüklerim var, ne de isimleri seslemleyecek nefesim. Ardı sıra basıyorum tuşlara, aklımdan binbir halin geçiyor ve o haller içinden en halsizini bulup sarıyorum kendi halime. O kadar güzel tamamlıyorsun ki beni; her gözümü kapattığımda farklı benlere ve sana ait olan farklı hislere atıyorum bedenimi, tenimi… […]

Biraz Durgunluk

Her şeyden biraz alarak yaşıyoruz. Hiçbir şey doyurmuyor ne içimizi ne benliğimizi. Her zaman gülmek de mutluluk vermiyor insana, biraz da durgunluk olması gerekir hayatta. Kısaca 4 mevsim yaşanmalı ömür denilen sayılı günler. Her şeyden biraz belki ama mutlaka her şeyden alınmalı ve her duygu bir şekilde yaşanmalı. Kendime anlatıyorum bunları. Yapabiliyor muyum diye sormuyorum! […]

Yeni Gözlükler

Hep bir şeyleri kaybetmeye yakın mutlu olmaya çalışırız. Elimizde kalan son damlalarla sarıldığımız son umut kırıntılarıyla doya doya yaşamak isteriz kalan zamanımızı. -Mış gibi yaparak da mutlu olunabilirmiş. Kaybedecekmiş gibi o sıkıntıyı yaşamak, yarın yokmuş gibi bugüne sarılmak. Zor gibi görünse de, inanın bana hiç zor değil. Gerçekleri ve gerçeğe yakın kurgulanan hayalleri ayıramayız. Biraz […]