İçeriğe geçin

Yalanlarını Seviyordum

Birkaç zaman önceydi hatırladığım son halin. Öylesine uzanmıştın bütün güzelliğinle. Sen televizyon seyrediyordun ben seni. Ne oldu sonra bilmiyorum, ben uyandım sen kalmadın.

….

Nasıl da susardık birbirimize! Suskunlukla içerdik tenlerimizi, içtikçe bir olur, durgun durgun akardık sonra… Ve dalgalarla ayrılırdık.

Hep mutluyduk seninle, üzüntülere perde örmüştük yalanlardan. Bile bile her gece kapatırdık o perdeleri sadece gülmek için, bilmemek için. Yine de bilirdik her sırlarımızı, sen bana yorardın düşlerini ben sende anlardım gerçeği. Koşar adım gelirdik birbirimize, konuşmadan… Öyle duru gelirdi ki sessizliğin, yalanların saflığına inanırdım. Kanardım. Kanmak için çabalardım.

….

Ben uyandım, sen kalmadın.

 

 

Söyleyecek bir şeyin yok mu?