İçeriğe geçin

Yeni Gözlükler

Hep bir şeyleri kaybetmeye yakın mutlu olmaya çalışırız. Elimizde kalan son damlalarla sarıldığımız son umut kırıntılarıyla doya doya yaşamak isteriz kalan zamanımızı.

-Mış gibi yaparak da mutlu olunabilirmiş. Kaybedecekmiş gibi o sıkıntıyı yaşamak, yarın yokmuş gibi bugüne sarılmak.
Zor gibi görünse de, inanın bana hiç zor değil. Gerçekleri ve gerçeğe yakın kurgulanan hayalleri ayıramayız. Biraz şizofren, biraz paranoyak olmaktan bahsediyorum aslında. Çok mu radikal?
Şu zamanda mutlu olmak için biraz kırmaya hakkımız yok mu?
Değmez mi biraz mutluluk için biraz şizofren olmaya?

Söyleyecek bir şeyin yok mu?